Gęsiego proszę!

Nie wiem, czy to dobrze czy źle, ale trafił się nam urolog-seksuolog, sympatyczny, raczej starszy pan, z życzliwym uśmiechem, choć przy stanie ducha, w jakim się aktualnie znajdowałam, miałam wrażenie, że każdego uśmiech jest szyderczy i wytykający. Szybko jednak zostałam wyproszona z gabinetu i zajęłam miejsce w poczekalni. Tam zerkały na mnie zewsząd plakaty uśmiechniętych par w połączeniu z rozweselonymi waginami i tańczącymi siusiakami. Na stolikach z kolei ułożone w stosy czekały czasopisma, gazetki i broszurki, informujące o tym, jak zadbać o zdrowie intymne, seksualne, jak pozbyć się problemów z erekcją, prostatą, z żylakami powrózka nasiennego, z wodniakiem jądra (cokolwiek to jest), itd. Poczułam się niemalże jakbym sama dysponowała penisem i coś mnie w nim zaczynało boleć… Na szczęście, zanim na dobre zaczęłam utożsamiać się z każdym męskim pacjentem i mieć urojone dolegliwości mego przyrodzenia, zostałam zaproszona do środka.